Şiirler, siirleri.org

Iyilik

Ziya Osman Saba

Yaşar Nabi'ye

Sabah... Ah şükrederek çikmak geceden.
Ayak bastigim kiyi, yeniden doguş.
Sabah, beliren evim, bahçeler ve sen,
Henüz uyuyan dallar, havalanan kuş.

Bu sabah bilmiyorum bu kirlar nere?
Çamlardan çimenlere dökülen sükûn.
Geçen ömrümü bana söyleyen dere,
Sessizce yaşamayi ögreten koyun.

Bir yol başliyor gibi, ümitli, rahat.
Tanrim! bu sabah içim senin eserin:
Iyilik, teselliler, merhamet, şevkat...
Içimde bir sabahin, o kadar serin.

Bilinmez sevgililerle yikanan gögüs.
Iyilik... Ürperisi vücutta ruhun.
Iyilik... Beyaz koyun, gülümseyen yüz,
Şu bahar, mavi gökler, yemyeşil sükûn.

Bu sabah gözlerimle okşadiklarim,
Herşey, bütün tabiat, agaçlar, dere,
Ey bütün sevdiklerim ve sen ey Tanrim!
Titrek elleri öpmek, kapanmak yerlere...

1937



Ziya Osman Saba  |
Puan: 6.6046511627907 / 43 Oy
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
Arkadaşına Gönder     Yazdır     Hata Bildir
Bu şiire link vermek isterseniz aşağıdaki linki kullanabilirsiniz
Bu şiire bir forumdan link vermek isterseniz aşağıdaki linki kullanabilirsiniz